Köpeklerde Proflaktik Gastropeksi Tekniklerin Gastrin Hormonu ve Pankreas Enzim Seviyelerine Etkisinin Araştırılması

The advantages and disadvantages of the techniques were investigated by applying prophylactic endoscopic gastropexy, laparoscopic gastropexy and ventral midline gastropexy techniques to 15 dogs predisposed to gastric dilatation volvulus problem, and comparing the changes in the levels of amylase, lipase and gastrin secreted from the stomach and pancreas during the recovery period. In the study, 15 dogs were divided into 3 groups for mid-ventral line, laparoscopic and endoscopically assisted gastropexy. Classic gastropexy was performed in 5 dogs in the first group, laparoscopic assisted gastropexy in the dogs in the second group, and endoscopic gastropexy in the dogs in the third group. Preoperative, postoperative 1st day and 8th day amylase, lipase and gastrin measurements were made for the dogs in each group and the data obtained were evaluated statistically. At the end of the operation, no clinical pathology was found. The obtained amylase, lipase and gastrin levels were also within the range of normal standard references. As a result, it supports the fact that the operation techniques performed in terms of enzyme releases do not have a statistical advantage over each other. Even though the techniques have advantages and disadvantages to each other in terms of application and time, it has been argued that any of these three techniques will not make a statistical difference in terms of the enzymatic results of amylase, lipase and gastrin enzymes, and that all three techniques can be used for prophylactic purposes. However, it is thought that changes in enzymatic and gastric motility may occur with a longer post-operative period. In this respect, a longer post-operative period should be evaluated with more cases.

Gastrik dilatasyon volvulus problemine predispoze ırk olan 15 köpeğe proflaktik amaçla endoskopik gastropeksi, laparoskopik gastropeksi ve ventral orta hat gastropeksi tekniklerini uygulayarak, iyileşme sürecinde mideden ve pankreastan salgılanan amilaz, lipaz ve gastrin seviyelerindeki değişiklikleri karşılaştırılarak tekniklerin avantaj ve dezavantajları araştırıldı. Çalışmada 15 köpek, orta ventral hat, laparoskopik ve endoskopik destekli gastropeksi için 3 gruba ayrıldı. Birinci gruptaki 5 köpekte klasik gastropeksi, İkinci gruptaki köpeklerde laparoskopik destekli gastropeksi ve üçüncü gruptaki köpeklerde ise endoskopik gastropeksi operasyonu uygulandı. Her gruptaki köpeğe preoperative, postoperative 1. gün ve 8. günde amilaz, lipaz ve gastrin ölçümleri yapılarak elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirildi. Operasyon sonunda klinik olarak herhangi bir patolojiye rastlanılmadı. Elde edilen amilaz, lipaz ve gastrin seviyeleride normal standart referanslar aralığında bulundu. Sonuç olarak, enzim salınımları yönünden yapılan operasyon tekniklerinin birbirlerine istatistik açıdan bir üstünlükleri olmadığını destekler niteliktedir. Tekniklerin uygulama ve zaman olarak birbirlerine avantaj ve dezavantajları bulunsa dahi bu üç teknikten herhangi bir tanesinin amilaz, lipaz ve gastrin enzimlerinin enzimatik sonuçları yönünden istatistiki bir fark oluşturmayacağı, her üç tekniğin de profilaktik amaçla kullanılabileceği görüşü ağırlık kazanmıştır. Fakat post-operatif dönemin daha uzun tutulması ile enzimatik ve mide motilitesinde değişikliklerin olabileceği düşünülmektedir. Bu açıdan daha fazla olgu ile daha uzun post-operatif dönem değerlendirilmelidir.