Retrospective Evaluation of Treatment of Antebrachium Fractures by Intramedullary Pins in Stray Dogs and Cats in Istanbul: 2014-2017

Uzun kemiklerden radius ve ulna bir araya gelerek antebrachium’u oluşturur. Antebrachium kırıkları kedi ve köpeklerde sıkça görülür ve farklı tedavi seçenekleri ile sağaltımları mümkündür. Bu kemikler, birlikte kırılabilecekleri gibi tek tek de kırılabilmektedirler. Kırığın anatomik yeri, şekli, hayvanın ırkı, uygulanan tedavi modeli prognoz üzerinde etkilidir. İntramedullar pin uygulaması antebrachium kırıklarında radiusun şekli ve oluşacak eklem hasarı dikkate alınarak pek önerilmemektedir. Bu çalışma ile amaç kedi ve köpeklerde intramedullar pin uygulaması yapılmak zorunda kalınan radius ve ulna kırıklarında kemiğin kaynama durumu ve fonksiyonel iyileşmenin retrospektif olarak değerlendirilmesidir. Çalışmayı Antebrachium kırığı olan 62 köpek ve 23 kedi oluşturdu. Kırık şekli ve dislokasyon durumuna göre intramedullar pin 41 olguda sadece radiusa, 44 olguda ise hem radiusa hem de ulnaya uygulandı. Osteosentez yapıldıktan sonra kemikteki kaynama ve fonksiyonel değerlendirmeler 1-6 ay süresince takip edildi. Distal diyafizer kırıkların sayıca daha çok görüldüğü çalışmada (42 olgu) kaynama süreleri ve fonksiyonel iyileşmenin yüz güldürücü sonuçları ile karşılaşıldı.

The radius and ulna come together to form the antebrachium. Antebrachium fractures are frequently seen in cats and dogs and different treatment options are available. These bones can be broken together or broken one by one. The anatomic location and type of the fracture, the breed of the animals and preferred treatment modality can effect the prognosis. Intramedullary pin application is not recommended for antebrachium fractures due to the shape of the radius and joint damage. The aim of this study is to retrospectively evaluate the healing status and functional recovery in the radius and ulna fractures that have to be performed intramedullary pin application in cats and dogs. The study consisted of 62 dogs and 23 cats with antebrachium fractures. Distal diaphyseal fractures also were more common (42 cases). According to the fracture shape and dislocation, intramedullary pins were applied only to the radius in 41 cases and to both radius and ulna in 44 cases. After osteosynthesis, healing of bone and functional evaluations were followed-up for 1-6 months. Considering most of the cases consisted of distal diaphyseal fractures bone healing and functional recovery were satisfactory.